(bristolwood-rp gönderdi)
Aralık 14th, 2012
(Kaynak: greysanatomy-sgmw-roleplay)
Ekim 30th, 2012
İstiyorum ki
Yıllarca bir sürü şey istedim,iyi bir okul istediğim bölüm,istediğimi yapabileceğim para ,sevgili,bir sürü arkadaş ve yıllarca bunların hiçbirine sahip olamadığım için mutsuz oldum. Ama şimdi anlıyorum ki bunlar olmadığı için mutsuz olduğumu sanmışım sadece. Eğer ki bilseydim,bunlara sahip olunca mutlu olmayacağımı yani bu kadar şeyi seneler boyu umutsuzca isteyip ağlayıp üzülüp beklemezdim
Şimdi hepsine sahibim dışardan bakan biri için mükemmel bir hayatım var belki keşke benim de hayatım böyle olsa diye bir sürü insan.
Uzun zamandır neden bu kadar boş hissediyorum kendimi diye sorup duruyorum kendi kendime çözümler üretmeye çalışıyorum bi nebze. Yeni müzik grupları araştırıyorum yeni değişik arkadaşlar edinmeye çalışıyorum bir sürü kitap araştırıyorum içimdeki ruhumdaki bu boşluğu doldursun diye
Doldurmuyor.
sikeyim ki doldurmuyor.
Tam bir genel insan örneği olarak insanların acıdan beslendiğini güçlendiğini o boş kabuğunun içini çeşitli ruh renkleriyle doldurduğunu unutmuşum gitmiş.
Ben istemedim böyle olmasını diyecek yüzüm bile yok, çünkü ben istedim.
Sessiz sakin bir hayatım olsun arkadaşlarım sevgilim ailem okulum
Aferin bok gibi oldu tebrikler diyorum kendi kendime her gece, acı çeksem daha mı iyi o zaman da elimdekilerin kıymetini bilemedim diye kendime küfrederken senkronize bir biçimde kafamı duvara vururum sanırım.
İnsanoğlu işte neye sahip olsa onu istemez
mutsuzluktaki rahatlığı özlüyorum sanırım
Ekim 16th, 2012
You are my little dark dynamite you know
Büyüdük galiba laan ya da yaşlanıyor muyuz ne ? iki minik kız çocuğu vardı hatırlar mısın gün içinde onları delicesine mutlu edebilecek tek şey yeni bir şarkı bulmaktı.Saatlerce müzik dinlemek,nirvana unplugged eşliğinde kurt’le birlikte öne geriye doğru sallanmak, aic’le dans etmek,ara ara kırmızı duvarlar arasında sinir krizlerine girip hayatı siktir etmek,aman napıyoruz biz ya diyip gülmek,gün batımına yetişmek için delicesine koşmak,seven nation army söyleyerek istiklal’i inletmek..
Ve daha sayabileceğim trilyonlarca şey
Ne güzel kendi kendimizi küçücük şeylerle mutlu ederken büyüdük mü ne ?
Olsun biz hala aynı ecot’la aybik’iz
Yine runaways izlerken bi şişe tekila’yı deviricez seninle, daha sarı vosvos alıcaksın uzaklara sürücez arabamızı,yakalıycaz gün batımını biliyorum ben.
Seni çok seviyorum lan
Hadi redhead diyip göz kırptığımda eskisi gibi kahkahalara boğulup siktir olup gideriz olduğumuz yerden
Varlığın iyi ki bende.
Tekrar doğuşuna güçlü hatun.
Eylül 16th, 2012
Ardımda
Bir biletim var geri dönüşü olmayan
Bir dolu hayal var valizin içinde
Bir veda ailem için büyük bir korku içimde
Ve bir sürü dileğim yaşayabilmek içinde
Aç kanatlarını kaçmak için ardına bakmadan
Ulaşabilmek için özgürlüğe
Uzaklara buralardan,uzaklara
Çocukluğum ve bir gitar
Arkadaşlarımı göremeyeceğim
Ardımda kalacaklar
Bir sigara bir şarkı
İlk aşkımın fotoğrafı
Odamdaki hatırlar
Ardımda kalacaklar
Bir düğüm var boğazımda
Beni başka bir şehre götürecek bir harita
Bir mektup bırakma niyetimde
Ve bir sürü dileğim yaşayabilmek içinde
Aç kanatlarını…
Eylül 15th, 2012
Bakalım nereye gideceğiz.
merhaba sevgili evim
ben gidiyorum biliyor musun
Tamamen son değil tabi ki bu yani çevremdeki insanlar öyle diyor,yeni bir başlangıç olucakmış benim için yeni bir hayatmış yeni arkadaşlar bulucakmışım yeni bir şehirmiş Ama ben yeni şeyleri sevmem ki.
Alıştığım şeylerin verdiği güven duygusu beni rahatlatır çünkü
Ben gitmek istemiyorum,hep bi yerlere birilerine veda ediyorum sürekli
Ben vedaları da sevmem ki
Hayat sana bazı yollar sunuyor sen istediğini seçip o yolda yürüdüğünü sanıyorsun ya hah işte o hiç öyle değil
O sana seçenek sunuyormuş gibi görünüyor sadece aslında bir tanesini seçebilirsin zaten
Benim için de öyleydi
Ben seçmedim yani hayat seçti
Hadi seçti madem gidelim biz de o yoldan
Bakalım nereye gidicez.
Ağustos 17th, 2012
“Christian y yo la ventaja que tenemos es que somos amigos desde mucho tiempo antes de Rebelde, entonces somos dos personas que ya nos queriamos antes, no fue como que ahí porque tienes que verte todos los días y te empiezas a encariñar. Más bién ya era algo en nuestras vidas normales, entonces nos queremos tal cual somos, con las cosas buenas, con las cosas malas, obviamente hay veces que nos peleamos y eso tampoco va a cambiar nunca, y nos peleamos por realmente cosas muy tontas, cuando lo hemos hecho, nunca ha sido algo realmente grave. Y siempre al final lo más importante es que cuando hemos necesitado uno del otro ahí estamos y esto es de lo realmente vive una amistad.” Anahí sobre sua amizade com Christian Chávez.
(Kaynak: amnahi)
Ağustos 1st, 2012
(Kaynak: dopelinson)
Haziran 3rd, 2012
Bazısı sürünerek bazısı koşarak.
Kuşkusuz hepimizin gitmek istediği bir yer var,varmak istediği bir nokta,ulaşmak istediği bir hayal.Bazısı şansı yanına almış önüne hiçbir engel çıkmadan devam ediyor,şansı yanına alan o kısım geri kalanına hiçbir şey bırakmıyor.Tamı tamına zıt.
O gülüyor sen ağlıyorsun,o unutuyor sen hatırlıyorsun,o kılını bile kıpırdatmadan mutluluğu süslü bir hediye paketi içinde alıyor sen ise tırnaklarına kazıyorsun,o dokunduğunu seviyor,sen sevemiyorsun..
Başını önüne eğip dudakların titrerken ağlamamak için kanatıyorsun resmen,yutkunamıyorsun bile orda bi düğüm işte.
Sen her gece uyumadan önce olmayacağını bile bile mutluluk dolu hikayeler yazıyorsun kafanda o ise yattığı gibi dalıyor uykuya,hayale bile ihtiyacı yok çünkü parmağını şıklattığı an önünde beliriyor senin günler aylar yıllar boyunca ağlayarak hayalini kurduğun şey.Sen, sana uzanan bir yardım eline bi sıcak bakışa sımsıkı sarılırken o elinin tersiyle itiyor.O hangi yoldan giderse gitsin çıplak ayakla bile rahatça yürürken,sen; acaba hangi yoldan gitsem ayağıma daha az diken batar diye düşünürsün.Bazen düşünüyorum şans dedikleri şey acaba en azıyla yetinmek mi ? En az sevgi en az mutluluk az beklenti içine girip kendi kendini köreltmek mi ?
Hep bir yerlere gidiyoruz işte ama bazımız sürünerek bazımız koşarak..
Haziran 21st, 2011
18.05.2016
18.05.2016
Kasvetli bir gün
Yine uyandım saat akşam 5
Güneş ışığı yine gözlerimi yakıyor
Sevmem
Perdeleri sıkıca kapattım
Simsiyah,oda kapkaranlık
Kalktım,ağır adımlarla mutfağa..
Bi bardak çay yaptım kendime bir sigara yaktım
Yavaş yavaş çekiyorum içime
Derin bir nefes alıyorum sonra
Mutfak da loş
Dedim ya sevmem ışığı
Ağır bir sessizlik
‘all the young dudes’ şarkısını açtım hemen.
Gözlerimi kapadım
Nefes al nefes ver..
Son sigaram..
Ve bitti
Ağır adımlarla odama döndüm
Beyaz bi kağıt bi de kalem
Şarkıyı tekrara aldım hiç bitmesin
Yankılanıyor evde
Ama hala ağır bir sessizlik
Nasıl oluyorsa
Gözlerimi kapadım
Eminim artık herşeyden
Tabureyi aldım
Çıktım üstüne
Hazırdı herşey
Ve sonunda
İp boynumda
Korku denen duygu tüm yaşantım boyunca benimleyken o ip boynuma dolandığı zaman bi anda beni terkedivermişti
Sonsuzluk veya son
Bilinmezlik,orası kesin
Tabureyi ittirdim yavaşca ayak uçlarımdan kayıp gitti..
3
2
1
….
bembeyaz kağıttaki 4 satır mürekkep lekesi de budur..
bir insan intihar etmeliyim diyorsa etmelidir-ian curtis
sönüp gitmektense yanıp kül olmak daha iyidir-kurt cobain
eğer kendim olamayacaksam ölmeyi tercih ederim-layne staley
25 yaşına gelmeden önce ölmelisin-david bowie
